निमफुञ्जो शेर्पा

बाह्रविसे नगरपालिका, नगर प्रमुखका उम्मेदवार, सिन्धुपाल्चोक

देश संघीय संरचना अन्तर्गत स्थानीय तहको पुर्नसंरचना भइरहेको थियो । त्यो बेला नेपाली कांग्रेसका केन्द्रीय सदस्य सरकारका प्रवक्ता थिए । देउवाको खास पात्रको पहिचान बनाएका बस्नेतले आफ्नो गृहनगर सिन्धुपाल्चोकको बाह्रविसेलाई नगरपालिका बनाउने लबिङ गर्नुभयो । सवैको सहमतिमा बाह्रविसे नगरपालिका बन्यो । भौगोलिक हिसाबमा र भौतिक संरचनाका हिसाबमा नगरपालिका बन्ने आधार कमै रहे पनि तत्कालीन सत्ता साझेदार र प्रतिपक्षी एमालेको सहयोगमा बाह्रबिसे नगरपालिका बन्यो । तत्कालीन सात गाउँ विकास समिति सम्मिलित गरेर नगरपालिका घोषणा गरिएको हो ।

नगरपालिका निर्माणका क्रममा पनि तत्कालीन सत्ताको आडमा बस्नेतले आफू अनुकुल हुने गरेर गाउँ विकास समिति मिलाएका थिए । नेपाली कांग्रेसको प्रभुत्वरहेका गाविस मिलाएर पहिलो नगरपालिकामा पहिलो पटक नेपाली कांग्रेसको नगरप्रमुख बनाउने उनको योजना अनुरूप सात गाविस मिलाइएको थियो । करीब एक हजार मत अघि रहेको निष्कर्र्षसहित बस्नेतले बाह्रबिसे नगरको अवधारणा अघि सारेका थिए । र, सो अनुरूप संरचना निर्माण गर्न बस्नेत सफल भएका थिए ।

जब नयाँ संरचनापछि पहिलो स्थानीय निर्वाचन भयो । बस्नेतको योजना नेकपा एमालेका स्थानीय नेता निमफुञ्जो शेर्पाले फेल खुवाइ दिए । बस्नेतको योजनामा निर्माण भएको नगरपालिकाको पहिलो प्रमुख निमफुञ्जो शेर्पा बन्नु भयो । एक हजार मतान्तरले जित्ने योजना राखेको कांग्रेसका उम्मेदवार दुई सय हाराहारी मतमा पराजित भए । बस्नेतकै भाइ बालकृष्ण बस्नेतले नगरमा पराजय भोगेपछि सुरू भएको बस्नेत र शेर्पाको टसल निक्कै बढेको छ । आफूलाई नेपाली कांग्रेसका प्रभावशाली नेताको रूपमा परिचय गराउने मोहन बस्नेत अहिले नेकपा एमालेका स्थानीय नेता निमफुञ्जो शेर्पासँग रस्साकस्सी गरिरहेका छन् ।

काम गर्ने बेला हरेक समय अवरोध आयो । तर, त्यसलाई पन्छाउँदै विकासको रेखा कोरेको छु । अब पनि नगरप्रमुख बनेर मैले बनाएको विकासको योजनालाई पूर्णता दिनेछु ।’

पछिल्लो स्थानीय तहको निर्वाचनसम्म आइपुग्दा बस्नेत र शेर्पाको टसल सतहमा देखिएको छ । निर्वाचन प्रचारका क्रममा बस्नेतले तुच्छ गाली गरेपछि त्यसको केही दिनमा नै शेर्पाले बस्नेतलाई पनि सोही प्रकारका जवाफ फर्काएको विषयमा सामाजिक सञ्जालमा निक्कै भाइरल बनेको थियो । आफूलाई केन्द्रीय नेताको पहिचान दिने बस्नेतले सुरू गरेको गाली बस्नेतलाई नै अभिषाप बनेको धेरैको विश्लेषण छ । पढेलेखेको बस्नेत जो केन्द्रीय मन्त्री भइसकेका छन् उहाँले स्थानीय तहका नेता शेर्पालाई गरेको गालीले बस्नेतकै हैसियत उदाङगो भएको धेरै विश्लेषण छ । त्यसकारण पनि शेर्पाको जवाफी गालीपछि बस्नेतले त्यो स्तरको गाली गर्न छोडेका छन् ।

हुनत बाह्रबिसे नगरपालिका कांग्रेसका केन्द्रीय सदस्य बस्नेतका गृहनगर हो । यहाँ बस्नेतको ‘हाइट’का अन्य दलका नेता छैनन्। तर, उहाँलाई भर्खरै मात्र एमालेका बागमती प्रदेशका सदस्य बनेका निमफुञ्जो शेर्पाले त्राहीत्राही बनाइरहेका छन् । बस्नेतसँग भीड्ने बेला शेर्पा कसैको साहार खोज्दैनन् । आफू सामान्य अवस्थाकै रहेपछि अन्यायको विरुद्ध लड्न कसैसँग सौदावाजी नगर्ने शेर्पाको भनाइ छ । नगरप्रमुख बनेपछि पनि अल्पमतमा रहेका शेर्पाको टीमलाई काम गर्न बस्नेतले निक्कै भाँजो हाले । पटक पटक निर्णय प्रकृयामा अनाश्वयक किचलो हुन थालेपछि उनै कांग्रेसका वडा सदस्यलाई हात लिएर शेर्पाले पाँच वर्ष सम्पन्न गरे । शेर्पा भन्नुहुन्छ्, ‘काम गर्ने बेला हरेक समय अवरोध आयो । तर, त्यसलाई पन्छाउँदै विकासको रेखा कोरेको छु । अब पनि नगरप्रमुख बनेर मैले बनाएको विकासको योजनालाई पूर्णता दिनेछु ।’

अहिलेको स्थानीय तहको निर्वाचनमा पनि पुरानै दुई उम्मेदवारबीच भिडन्त भएको छ । शेर्पाका विरुद्ध बस्नेतका दाजुभाइ लागेका छन् । तर, शेर्पाले हिम्मत हारेका छैनन् । बस्नेतको सपना चकनाचुर पार्ने घोषणा गरेका छन् । शेर्पाले भन्नुभयो्, ‘उनीहरू गुण्डाको रूपमा आउँछन् भने म पनि महागुण्डा बनेर निस्कन्छु । राजनीतिक रूपमा आए सोही अनुसार ‘टयाकल’ गर्छु ।’ त्यसो त यहाँ माओवादी केन्द्रको पनि उपस्थिति छ । तर, तेस्रो शक्तिका रूपमा रहेका माओवादीका केन्द्रीय सत्ताझै नेपाली कांग्रेसँगै कुरा मिल्छ । तथापि, मोहन बस्नेतकै एक काकाको छोरा पनि माओवादीको तर्फबाट नगरप्रमुखको रूपमा उम्मेदवार छन् ।

शेर्पाले सामाजिक सञ्जालमा मतमाग्दै लेख्नु भएको छ्, ‘सपना जसले देख्छ पूरा उसैले गर्छ । बाह्रबिसे निर्माणको सपना देख्ने पहिलो व्यक्ति म हुँ । मैले देखेको सपना पूरा गर्ने मेरै दायित्व हो । एक कार्यकाल नगरप्रमुख बनेर राखेको विकासको जगमा धुरी मार्ने काम मैले गर्नु पर्दछ । स्पष्ट बहुमत नहुँदा आँटेको काम पूरा गर्न नसकेको पक्कै हो । सम्मृद्ध बाह्रबिसे निर्माणका पक्षमा मसँग धेरै योजना अझै छ । अहिले त्यसको प्रारुप मात्र कोरिएको छ । त्यो प्रारुप पूरा गर्न मेरो नेतृत्व पुनः आवश्यक हुन्छ। अर्को कुनै व्यक्ति आएमा पुनः शून्यबाट काम सुरू गर्नु पर्दछ । शून्यमा पुग्दा बाह्रबिसेले पाँच वर्ष त्यसै गुमाउने छ । त्यो समय वर्वाद गर्न दिन हुन्न ।’